Yokuş çıkarken yorgunluk daha görünür, daha "haklı" gelir insana: Zorlanıyorsun, terliyorsun, nefesin kesiliyor, ama en azından çaban ortada. Karşındaki de görebiliyor, takdir edebiliyor belki.
Ama inerken olan yorgunluk bambaşka bir tür: Kontrol etmek, yavaşlamak, dizleri kilitlememek, her adımda çarpma kuvvetini absorbe etmek zorunda kalıyorsun. Yerçekimi seni aşağı çekiyor, sen ise sürekli fren yapıyorsun. Eklem ve kaslara binen yük aslında inişte daha fazla olabiliyor (özellikle quadriceps ve baldır kasları excentrik kasılma yapıyor, yani uzarken kasılıyor — ki bu tür kasılma daha fazla mikro hasar ve yorgunluk yaratır). Yani fiziksel olarak da iniş çoğu zaman çıkıştan daha yorucu olabiliyor.
