Yoğurt ilk nasıl keşfedildi ?

 Yoğurt yapmak için gerçekten yoğurt (maya) gerekiyorsa, ilk yoğurt nasıl ortaya çıktı? sorusu çok klasik ve mantıklı bir soru. Cevap aslında oldukça basit ve "tesadüf" üzerine kurulu:

Yoğurdun keşfi tamamen tesadüfi bir şekilde oldu. Yaklaşık 7.000–8.000 yıl önce (MÖ 6000–5000 civarı), Orta Asya, Mezopotamya ve Anadolu coğrafyasındaki göçebe topluluklar (özellikle Türk kökenli göçebe kabileler) sütü uzun süre saklayabilmek için hayvan derisinden (koyun, keçi, deve vs.) yapılan tulumlarda taşıyorlardı.Bu tulumlar:

• Güneş altında ısınan sıcak havada taşınıyordu,
• İçinde hayvan derisinden kalan doğal bakteriler bulunuyordu,
• İnsan vücut ısısına yakın sıcaklıkta duruyordu.

Bütün bu koşullar bir araya gelince sütteki laktoz, doğal laktik asit bakterileri (özellikle Lactobacillus ve Streptococcus türleri) tarafından fermente edildi → süt ekşidi, koyulaştı ve bozulmadan uzun süre dayanabilen bir hale geldi. İşte bu, bugünkü yoğurdun atasıydı.İlk insanlar bunu "kötü olmuş süt" diye atmak yerine yediler, lezzetini ve dayanıklılığını beğendiler. Sonra bilinçli olarak yapmaya başladılar. Yani ilk yoğurt mayasız yapılmadı, ama "maya" hazır yoğurttan gelmedi; doğadaki vahşi bakterilerden geldi.Popüler ama zayıf rivayetlerTürkiye'de sık anlatılan şu hikâyeler var ama bilimsel olarak çok güçlü kanıtları yok:

• Karınca yumurtası + karınca toprağı ile mayalama (bazı eski anlatımlarda geçer, 20. yüzyıl başlarında bile bazı göçebe gruplarda kullanıldığı söyleniyor)
• Çiğ tanesi, çam kozalağı, nohut vs. ile mayalama

Bunlar muhtemelen sonradan geliştirilmiş pratik yöntemler. İlk keşif anında böyle bilinçli bir şey yapılmadı; doğanın kendi kendine mayalaması söz konusuydu.Kısaca özetle:
İlk yoğurt, "yoğurt mayalamak için yoğurt lazım" döngüsünü kırmış olan şey tesadüf + sıcak hava + hayvan derisi tulum + doğal vahşi bakteriler kombinasyonu oldu. Ondan sonra insan nesilden nesile bir miktar yoğurdu maya olarak saklayıp kullanmaya başladı.Bu yüzden bugün hâlâ bir kaşık eski yoğurtla yenisini yapabiliyoruz — o zincir yaklaşık 8 bin yıldır kırılmadan devam ediyor.